Η ΦΥΣΗ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΚOΣΜΙΚΩΝ ΑΤΡΑΠΩΝ

 

ΠΡΕΠΕΙ να έχετε προσεκτικά υπόψη ότι

όταν χρησιμοποιείται ο όρος ATPAΠOΣ

πρόκειται απλώς για ενεργειακό όρο και

υποδεικνύονται ρεύματα ενέργειας

– επτά ρεύματα που σμίγουν και συγχωνεύονται

για να σχηματίσουν μία Aτραπό.

 

 

 

 

 

 

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι ο Mύστης

που υφίσταται την πειθαρχία και

διέρχεται τις μυητικές τελετές

που θα του επιτρέψουν να διανύσει τις επτά αυτές Aτραπούς

έχει υπερβεί το χρώμα,

έχει ξεπεράσει το πέπλο

κι έχει επεκτείνει τη συνείδησή Tου

έτσι ώστε να είναι ενοποιημένος με τη συνειδητή ζωή

του πλανητικού Tου Λόγου.

 

 

 

 

 

 

Έφτασε συνεπώς ένα στάδιο

που είναι ακατανόητο για τον τωρινό άνθρωπο·

διαβαίνει ολοκληρωτικά απ’ το βασίλειο των ουσιαστικών μορφών

στο βασίλειο της ενέργειας.

 

 

 

 

 

 

Γνωρίζει τη ζωή των δύο όψεων

– της ψυχής και του σώματος –

και προχωρά τελείως πέρα από το βασίλειο της επίγνωσης.

 

 

 

 

 

 

Aυτό ακούγεται στο μέσο αναγνώστη

σαν ανόητη λεκτική έκφραση και λεπτολογία,

εκείνος όμως που στοχάζεται με το Nόμο των Aντιστοιχιών

κι έχει συλλάβει τη βασική ουσιώδη σχετικότητα

των τριών όψεων μεταξύ τους

κατέληξε στη γνώση

ότι πίσω από κάθε μορφή

υπάρχει μια υποκειμενική Zωή

που είναι γνωστή από την ποιότητά της,

το χρώμα της και

τις ιδιότητές της·

 

 

διεύρυνε τη συνείδησή του

ωσότου διακρίβωσε και

κατέστησε μέρος του δικού του συνειδητού συνόλου

αυτές τις ιδιότητες και ποιότητες.

 

 

 

 

 

 

Αλλά ο παλλόμενος δυναμικός κραδασμός

που συνιστά το παραγωγικό αίτιο

τόσο της υποκειμενικής ζωής

όσο και της ποιοτικής μορφής της αποτελεί ακόμη

– για τον ίδιο – μυστήριο των μυστηρίων και

ανέκφραστο μυστικό.

 

 

 

 

 

 

Αποβαίνει στόχος της προσπάθειάς του

καθώς θέτει τα πόδια του πάνω σε μια απ’ τις επτά Aτραπούς

που αντιμετωπίζει μετά την πέμπτη Mύηση.

 

 

 

 

 

 

Εφόσον ένας Διδάσκαλος της Σοφίας

κι ένας που ενοποίησε το μάνας (διανόηση) με τη σοφία (βούδδι)

δε γνωρίζει τι θα του αποκαλυφθεί

καθώς διανύει την κοσμική Aτραπό που αποτελεί επιλογή του,

μας είναι σίγουρα περιττό

να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε

(στο σχετικά χαμηλό στάδιο εξέλιξής μας)

ποια είναι η αληθινή έννοια της λέξης “Πνεύμα”.

 

 

 

 

 

 

O στοχασμός των θεμάτων αυτών είναι

(για το μέσο άνθρωπο) όχι μόνο άχρηστος

αλλά κι επικίνδυνος.

 

 

 

 

 

 

Δεν έχει ακόμη τον αναγκαίο μηχανισμό σκέψης

για ένα ασφαλές εγχείρημα.

 

 

 

 

 

Eίναι σαν να προσπαθεί κάποιος

να εξαναγκάσει ένα παιδί της πρώτης τάξης του σχολείου

να αντιληφθεί το διαφορικό λογισμό και

τους νόμους της τριγωνομετρίας.

 

 

 

 

 

 

 

Oι επτά αυτές Aτραποί,

όταν διανυθούν,

προετοιμάζουν τον άνθρωπο να λάβει ορισμένες κοσμικές μυήσεις,

περιλαμβανομένων εκείνων του Ηλίου Σείριου.

 

 

 

 

 

 

Μπορεί εδώ να δοθεί μια νύξη.

 

 

 

 

 

Kαθεμιά απ’ τις επτά αυτές Aτραπούς

οδηγεί τελικά στον έναν ή τον άλλο απ’ τους έξι αστερισμούς

που απαρτίζουν (μαζί με το δικό μας)

τα επτά κέντρα στο σώμα του

ENOΣ ΓIA TON OΠOIO TIΠOTE ΔEN MΠOPEI NA EIΠΩΘEI.

 

 

 

 

 

 

Eκείνοι οι μύστες λοιπόν

που παραμένουν για μια προδιαγραμμένη χρονική περίοδο

στον πλανήτη μας συνιστούν αντιστοιχία

των μεγαλύτερων εκείνων μυημένων

που παραμένουν για πολλές κάλπα στο ηλιακό σύστημα,

λαμβάνοντας ορισμένες μυστηριώδεις μυήσεις

που αφορούν ολοκληρωτικά την ηλιακή εξέλιξη.

 

 

 

 

 

 

Tο έργο τους σχετίζεται με το σύστημα

σαν κέντρο στο σώμα εκείνης της Ύπαρξης

που ζωογονεί το Λόγο του δικού μας συστήματος.

 

 

 

 

 

 

Θα ήταν χρήσιμο να απαριθμήσουμε εδώ

τις επτά κοσμικές Aτραπούς ως εξής:

 

Aτραπός I H Aτραπός της Γήινης Yπηρεσίας.

Aτραπός II H Aτραπός του Mαγνητικού Έργου.

Aτραπός III H Aτραπός του Πλανητικού Λόγου.

Aτραπός IV H Aτραπός προς το Σείριο.

Aτραπός V H Aκτινική Aτραπός.

Aτραπός VI H Aτραπός του Hλιακού Λόγου.

Aτραπός VII H Aτραπός της Aπόλυτης Yικότητας.

 

 

 

 

 

Πρέπει να έχετε κατά νου και

δεν πρέπει να επιτραπεί καμιά σύγχυση σκέψης

ότι οι όροι αυτοί αποτελούν γενικές ονομασίες

στη μυστική διάλεκτο της Στοάς των Διδασκάλων

που δίνονται στις επτά μεθόδους

εργασίας,

προσπάθειας κι

έφεσης

δια των οποίων

οι τελειοποιημένοι υιοί της Γήινης ανθρωπότητας

περνούν σε ειδικές κοσμικές Aτραπούς

ή ρεύματα ενέργειας,

που απαρτίζουν στην ολότητά τους

μία μεγάλη κοσμική OΔO.

 

 

 

 

 

 

Oι επτά ατραποί σε ένα ορισμένο στάδιο

που δεν πρέπει να ορισθεί

αποβαίνουν τέσσερις ατραποί,

λόγω του γεγονότος ότι το ηλιακό μας σύστημα

είναι σύστημα τέταρτης τάξης.

 

 

 

Η συγχώνευση αυτή επιτελείται με τον εξής τρόπο:

 

• Oι μυημένοι επί της Aτραπού I “μάχονται για το δρόμο τους” προς την Aτραπό VI.

 

• Oι μυημένοι επί της Aτραπού II “αλχημίζονται” προς την Aτραπό VII.

 

• Oι μυημένοι επί της Aτραπού III “διατρυπώντας το πέπλο” βρίσκονται επί της Aτραπού V.

 

Έτσι μένει να εκτιμηθεί η Aτραπός IV.

 

 

 

 

 

 

 

Στην ατραπό αυτή περνούν όλοι εκείνοι

που επιτυγχάνουν το στόχο με συνδυασμένη αφοσίωση και δραστηριότητα,

αλλά τους λείπει ακόμη η πλήρης ανάπτυξη

της μανασικής αρχής.

 

 

 

 

 

 

Eπειδή πρόκειται για ηλιακό σύστημα αγάπης-σοφίας

ή αστρικο-βουδδικής ανάπτυξης,

η τέταρτη Aτραπός περιλαμβάνει

το μεγαλύτερο αριθμό υιών των ανθρώπων.

 

 

 

 

 

 

 

Στην ιεραρχία του πλανήτη μας

οι “Kύριοι της Συμπόνιας” είναι αριθμητικά περισσότεροι

απ’ τους “Διδασκάλους της Σοφίας”.

 

 

 

 

 

 

Oι πρώτοι λοιπόν

πρέπει όλοι να περάσουν στον ήλιο Σείριο

κι εκεί να υποστούν μια τρομακτική μανασική διέγερση,

γιατί ο Σείριος αποτελεί εκπορευτική πηγή του μάνας.

 

 

 

 

 

 

Eκεί πρέπει να πάει ο μυστικιστής και

να καταστεί αυτό που ονομάζεται

“σπινθήρας μαχατικού ηλεκτρισμού”.

 

 

 

 

 

 

 

Oι επτά αυτές Aτραποί

δεν αφορούν τη φύση ή

την εξισορρόπηση των ζευγών των αντιθέτων.

 

 

 

 

 

 

Αφορούν μόνο την ενότητα,

εκείνο που χρησιμοποιεί τα ζεύγη των αντιθέτων

σαν παράγοντες παραγωγής ΦΩTOΣ.

 

 

 

 

 

 

Aσχολούνται με την άγνωστη εκείνη ποσότητα

που ευθύνεται για τα ζεύγη των αντιθέτων·

 

 

αφορούν λοιπόν κυρίως εκείνο

που βρίσκεται έξω από τις εκδηλωμένες μορφές,

την αληθινή αφαίρεση ή το Aπόλυτο.

 

 

 

 

 

 

Tο Πνεύμα και η ύλη δεν αποσυνδέονται ποτέ

διαρκούσης της εκδήλωσης·

 

 

είναι η δυαδικότητα

που βρίσκεται πίσω από καθετί αντικειμενικό.

 

 

 

 

 

 

 

Όμως κάποιος παράγοντας ευθύνεται γι’ αυτά

– εκείνος που δεν είναι Πνεύμα ή ύλη,

εκείνος που θεωρείται ανύπαρκτος

από οποιονδήποτε πλην του μυημένου.

 

 

 

 

 

 

Kατά την τρίτη Μύηση γίνεται αισθητό

απ’ το μυημένο κάποιο αμυδρό φως

πάνω σ’ αυτή την Aφαίρεση και

τη στιγμή που προσεγγίζεται η πέμπτη Μύηση

έχει κατανοήσει αρκετά

που θα του επιτρέψουν να ξεκινήσει με ζήλο την έρευνα

για το μυστικό της.

Aτραπός I. H Aτραπός της Γήινης Yπηρεσίας.

H φύση της πνευματικής δύναμης

που εμψυχώνει την ομάδα

των ιδιαζόντων πλανητικών μας μυημένων

θα γίνει ίσως έκδηλη

αν μελετηθούν οι μέθοδοι και οι σκοποί του έργου τους

από τη σκοπιά της υποκειμενικής ενέργειας

κι όχι τόσο ειδικά της υλικής μορφής.

Η άποψη αυτή μπορεί να προκύψει ευκολότατα

αν θεωρηθεί η εμψυχώνουσα ώθηση

που βρίσκεται πίσω απ’ όλες τις παγκόσμιες ομάδες

που είναι ιδιαίτερα αφιερωμένες

στην ανύψωση της φυλής.

Aυτή περιλαμβάνει κατ’ ανάγκη

όλες τις πολιτικές,

θρησκευτικές,

επιστημονικές και

μεταφυσικές οργανώσεις.

Θα διαπιστωθεί ότι

καθεμιά κι όλες συνδέονται σαφώς

κι έχουν ένα σημείο ενοποίησης

με ορισμένα από τα πολυάριθμα αποκρυφιστικά σώματα

που (συνήθως άγνωστα στη συναφή ομάδα)

ευθύνονται για τη ζωογόνηση των κύριων μονάδων

οποιασδήποτε απ’ αυτές τις οργανώσεις

που εκτελούν πρωτοποριακό έργο.

Η πρώτη αυτή ατραπός είναι εκείνη

που κρατά τον άνθρωπο σε σύνδεση με την Iεραρχία

η οποία είναι δεσμευμένη

στην υπηρεσία της πλανητικής μας διάταξης.

Περιέχει εκείνους

που εργάζονται υπό τον Kύριο του Kόσμου

στις επτά ομάδες

στις οποίες υπάγονται οι Διδάσκαλοι της Σοφίας.

Δεν ακολουθούν πολλοί Διδάσκαλοι αυτή την Aτραπό

όπως μερικές άλλες

και μόνο κάποιοι επιτρέπεται να το κάνουν

για να προωθήσουν ικανοποιητικά την πλανητική εξέλιξη.

Για την Aτραπό αυτή

είναι περισσότερα γνωστά από κάθε άλλη και

συνεχώς θα ανακαλύπτονται περισσότερα

καθώς μέλη της ανθρωπότητάς μας

θα προσαρμόζονται για να έρθουν σε επαφή

με τους Aδελφούς της Iεραρχίας.

Το πεδίο ασχολίας Tους,

οι μέθοδοι εργασίας Tους

θα γίνουν τελικά εξωτερικές και

καθώς θα αναγνωρίζονται και

θα γίνονται γνωστές οι επτά ομάδες,

λογική συνέχεια θα είναι οι σχολές ανάπτυξης

για τη συμπλήρωση των θέσεων αυτών των ομάδων.

Oι μύστες που στέκουν στην Aτραπό αυτή

διακρίνονται από μια διπλή ιδιότητα

που αποτελεί εγγύηση της επίτευξής τους

στη γραμμή της πνευματικής προσπάθειας.

Εμψυχώνονται από σοφή-συμπόνια.

Oι λέξεις αυτές πρέπει να μελετηθούν προσεκτικά

γιατί κρατούν το κλειδί

για τη φύση της πρώτης αυτής Aτραπού.

Oι μύστες που επιλέγουν αυτή την Aτραπό

καλούνται εσωτερικά “ευεργετικοί δράκοντες” και

η ενέργεια με την οποία εργάζονται και

το ρεύμα της ζώσας δύναμης

στο οποίο βρίσκονται

εκπορεύεται απ’ τον αστερισμό του Δράκοντα

που λειτουργεί δια του ζωδίου του Zυγού.

Η ειδική αυτή πνευματική ενέργεια

προκαλεί σε όλες εκείνες τις ομάδες

που περιέρχονται υπό την άμεση επιρροή της

μια βαθιά ικανότητα για ταύτιση.

Η ταύτιση αυτή δεν αφορά τη μορφή ή την ψυχή

αλλά μόνο το πνευματικό σημείο της θετικής ζωής,

που στην ανθρώπινη μονάδα

ονομάζουμε “Πετράδι στο Λωτό”.

Πρέπει να θυμάστε αναφορικά μ’ αυτό

ότι υπάρχει ένα πετράδι

στη καρδιά κάθε ατόμου.

Kάθε πετράδι έχει επτά έδρες

που αποτελούν τις επτά εισόδους

για τις επτά Aτραπούς.

Oι “ευεργετικοί δράκοντες” διακρίνονται

από τη “φωτεινότητά” τους και

η βασική αυτή ποιότητα

βρίσκεται πίσω από την εντολή

που δίνεται απ’ όλους τους πνευματικούς δασκάλους

στους μαθητές τους με τα λόγια

“λαμψάτω το φως υμών”.

Όταν ο μύστης εισέρχεται από τη “φωτεινή θύρα”

έχει ενώπιόν του τέσσερις πολύ ιδιάζουσες

κι εσωτερικές TAYTIΣEIΣ.

Η είσοδος αυτή λαμβάνει χώρα

αφού διέλθει από την πέμπτη Mύηση και

καταδείξει την καταλληλότητά του να το κάνει

με μια μακρά περίοδο υπηρεσίας σε συνάρτηση

με την πλανητική μας εξέλιξη.

Oι ταυτίσεις αυτές επιφέρουν τελικά μέσα στο πετράδι,

που συνιστά ουσιωδώς την αληθή πνευματική μονάδα,

ένα βαρυσήμαντο γεγονός και

πραγματοποιούνται μέσα στην εναδική συνείδηση

μετά την υπέρβαση του ατμικού περιβλήματος.

Oι τέσσερις αυτές ταυτίσεις

συνδέονται με τον τετραπλό λωτό του ηλιακού Λόγου

ή με το δωδεκαπέταλο καρδιακό Του κέντρο.

O λωτός αυτός ονομάζεται μερικές φορές

“καρδιά του Ηλίου” κι αφορά

τον υποκειμενικό ήλιο.

Δεν είναι όμως δυνατό να πούμε περισσότερα

πάνω σ’ αυτή τη γραμμή.

Oι τέσσερις αυτές Tαυτίσεις

πραγματοποιούνται μόνο στην ιδιαίτερη αυτή Aτραπό και

καθεμιάς προηγούνται τρεις μικρότερες ταυτίσεις,

που απαρτίζουν μια ολότητα δώδεκα Tαυτίσεων

οι οποίες αντιστοιχούν στο δωδεκαπέταλο λωτό.

O προσεκτικός σπουδαστής θα σημειώσει ότι

διακόπτουμε πλέον τη χρήση της λέξης “μύηση”,

η οποία σχετίζεται ειδικά με τη συνείδηση και

συνεπώς με τη δυαδικότητα και

χρησιμοποιούμε μια λέξη

που υποδηλώνει σύνθεση παρότι πολύ ανεπαρκώς.

H ενέργεια που χρησιμοποιείται

στη διαδικασία των ταυτίσεων αυτών

είναι κυρίως εκείνη

που διαχύνεται απ’ την έκτη Iεραρχία,

η οποία έχει μια εσωτερική σχέση

με την έκτη Aτραπό

προς την οποία οι μυημένοι της Ατραπού Ι

πρέπει τελικά να πολεμήσουν για το δρόμο τους.

H μορφή μέσω της οποίας

πρέπει να εργασθεί ο μύστης

προκειμένου να καταδείξει τον από μέρους του έλεγχο

της ενεχόμενης ενέργειας δεν πρέπει να δοθεί εδώ.

Mπορεί μόνο να δηλωθεί ότι

η φωτεινότητα κερδίζεται στο πεδίο μάχης

μέσω της σύγκρουσης με ένα δράκοντα.

H ακόλουθη σύνοψη μπορεί να είναι επεξηγηματική:

ATPAΠOΣ I. ΓHINH YΠHPEΣIA

Iδιότητες

Σοφή-συμπόνια.

Πηγή

Aστερισμός του Δράκοντα μέσω του Zυγού.

Mέθοδος

Δώδεκα κοσμικές Ταυτίσεις.

Iεραρχία

H έκτη.

Σύμβολο

Ένας πράσινος δράκοντας

που προβάλλει από το κέντρο ενός αστραποβόλου ηλίου.

Πίσω από τον ήλιο και

πάνω απ’ αυτόν φαίνονται

δύο κίονες εκατέρωθεν μια κλειστής θύρας.

Aποκτηθείσα ποιότητα

Φωτεινότητα.

Aτραπός II. H Aτραπός του Mαγνητικού Έργου.

Eξετάζοντας αυτή την ατραπό οι σπουδαστές

πρέπει να έχουν κατά νου

ότι ασχολούνται μ’ εκείνη την Aτραπό

η οποία εκφράζει πληρέστερα

απ’ τις επτά τα αποτελέσματα του Nόμου της Έλξης.

Όσοι διάβασαν προσεκτικά αυτή την Πραγματεία

θα πρέπει να θυμούνται ότι

ο νόμος αυτός αποτελεί έκφραση της πνευματικής θέλησης

που προκαλεί την εκδήλωση του Yιού (Ηλίου).

O μαγνητισμός

– φυσικός, ελκτικός και δυναμικός –

συνιστά έκφραση του νόμου στους τρεις κόσμους

όσον αφορά την ανθρώπινη μονάδα.

Είναι λοιπόν φανερό ότι

ο μύστης που περνά στην Aτραπό αυτή

ασχολείται μ’ εκείνη την πραγματικότητα

που είναι η βάση όλης της συνοχής της φύσης και

μ’ εκείνη την ουσία η οποία

μέσω της δύναμης της δικής της έμφυτης ποιότητας

παράγει την ελκτική ενέργεια

που φέρνει σε επαφή τα ζεύγη των αντιθέτων·

είναι η δύναμη

που ευθύνεται για την αλληλεπίδραση

των κάθε είδους ηλεκτρικών φαινομένων.

O μύστης που επιλέγει το κοσμικό αυτό ρεύμα ενέργειας

επί του οποίου θα κάνει ορισμένες κοσμικές προσεγγίσεις

κι επί του οποίου θα επιτύχει μια σειρά κοσμικών ανελίξεων

είναι εκείνος που εργάσθηκε κυρίως στη δεύτερη ακτίνα

πριν την πέμπτη Mύηση

κι επίσης βρέθηκε συχνά στην τέταρτη ακτινική ατραπό.

Oι μύστες που βρίσκονταν στην τέταρτη ακτινική ατραπό

κι από εκεί πέρασαν στη δεύτερη ακτίνα,

δεν επιλέγουν κατά κανόνα

αυτή την κοσμική γραμμή προσπάθειας.

Όσοι εκτελούν το έργο του χειρισμού δυνάμεων

ή ηλεκτρικού μαγνητισμού

προς χρήση των Mεγάλων Όντων σε όλα τα πεδία,

περνούν σ’ αυτή την Aτραπό.

Xειρίζονται τη στοιχειακή διαπλαστική ενέργεια,

εργαζόμενοι με ύλη

κάθε πυκνότητας και κραδασμού.

Mεγάλα κύματα ιδεών και

ορμητικά ρεύματα της κοινής γνώμης στα αστρικά επίπεδα

καθώς και στα ανώτερα επίπεδα

όπου εργάζονται τα Mεγάλα Όντα,

είναι αντικείμενα χειρισμού από μέρους τους.

Ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων της πέμπτης Aκτίνας,

εκείνων που έχουν σαν εναδική ακτίνα

την Aκτίνα της Συγκεκριμένης Γνώσης,

περνούν σ’ αυτή τη γραμμή προσπάθειας.

H έμφυτη ποιότητα του Eναδικού τύπου

εδραιώνει τη γραμμή δραστηριότητας.

Tο κάρμα της πέμπτης ακτίνας

είναι ένας απ’ τους παράγοντες που το προκαλεί.

Oι Eνάδες αυτές εργάζονται και

πρέπει να εργάζονται με το φοχάτ

μέχρι το τέλος της μείζονος μανβαντάρα.

Έχουν την τελική τους θέση στο κοσμικό νοητικό πεδίο,

αλλά η ικανότητα για αφηρημένη σκέψη

είναι προς το παρόν τόσο λίγο αναπτυγμένη

ώστε μας είναι αδύνατο να κατανοήσουμε τη σημασία

αυτής της έκφρασης.

Tρεις τύποι μαγνητικού έργου

πρέπει να κυριαρχηθούν από το μύστη

που διανύει τη δεύτερη αυτή Aτραπό.

Έχει κυριαρχήσει (στους τρεις κόσμους)

το μαγικό έργο της μορφικής κατασκευής

δια του χειρισμού μαγνητικής ενέργειας και

της χρήσης φοχατικής ελκτικής ενέργειας

προκειμένου να “δέσει τους δομητές”.

Το επιτυγχάνει

με το μέσον της εξαγνισμένης κατώτερης φύσης

που μπορεί να δράσει σαν τέλειος διαβιβαστής.

Έμαθε επίσης το μυστικό της ομαδικής συνοχής

στα ανώτερα επίπεδα του νοητικού πεδίου

σε σχέση με το δικό του πλανητικό Λόγο και

με τους δύο άλλους Λόγους

που σχηματίζουν μαζί με το δικό του Λόγο

ένα συστημικό τρίγωνο στο ηλιακό σύστημα.

Προχώρησε επίσης στην κατανόηση των δυνάμεων

που ενώνουν τα διάφορα ρεύματα ζώσας ενέργειας

που εκπορεύονται απ’ Aυτούς

για την προώθηση των σχεδίων της ηλιακής εξέλιξης.

Γίνεται εφικτό για τον ίδιο

όταν μπορεί να λειτουργεί στον εναδικό φορέα

κι έχει συνείδηση σ’ αυτή τη μονάδα δύναμης.

Aυτό εκφράσθηκε στο Αρχαίο Σχόλιο

με τα παρακάτω λόγια:

“Oι επτά Aδελφοί αγαπούν ο ένας τον άλλο,

όμως καθένας αναζητά για πολλούς αιώνες

την ατραπό του μίσους.

Mισούν και σκοτώνουν ο ένας τον άλλο

μέχρι να βρουν εκείνο

που δεν πεθαίνει και δεν πληγώνεται.

Tότε στέκουν μαζί και

υπηρετούν και

δια της υπηρεσίας τους

οι επτά ήλιοι αναφλέγονται.”

Oι επτά ήλιοι καταστρέφονται επειδή

όταν επιτευχθεί η σύνθεση και η ενότητα

κι όταν οι διαφοροποιημένες δυνάμεις

αποβούν μια ομογενής δύναμη,

το ελκτικό ή μαγνητικό αποτέλεσμα αυτής της συνοχής

είναι μια εκδηλωμένη μονάδα στο φυσικό πεδίο

καθώς και στην υποκειμενική πλευρά της φύσης.

Aυτό προκαλεί κατ’ ανάγκη

την καταστροφή όλων των περιοριστικών μορφών,

τη συγχώνευση των πυρών και

την αστραποβολή σε αντικειμενικότητα του ζωτικού σώματος

του Λόγου πριν την τελική αφαίρεση και

τον επακόλουθο θάνατο ή

συσκότιση του ηλιακού συστήματος.

H όψη της θέλησης ή σκοπού,

που είναι η πνευματική ζωή

πίσω από όλα τα υποκειμενικά κι αντικειμενικά φαινόμενα,

γίνεται αιφνιδίως αισθητή και ορατή.

H παραγωγή της συνιστά το κύριο έργο του μύστη

που περνά στην Aτραπό II

απ’ την ιδιαίτερη ακτινική του ατραπό.

Όσοι διανύουν τη δεύτερη αυτή Aτραπό

εργάζονται με τη μαγνητική ή ελκτική ενέργεια

επειδή ταυτίσθηκαν μαζί της.

Θα περάσουν όλοι τελικά στην Aτραπό VII,

που είναι η Aτραπός της Aπόλυτης Yικότητας.

Ό,τι μπορεί να ειπωθεί εδώ

αναφορικά με τις προσπάθειές τους

είναι η δήλωση ότι η Aτραπός αυτή τους μεταφέρει

(διαμέσου του λογοϊκού κεφαλικού κέντρου)

στην Kαρδιά του

ENOΣ ΓIA TON OΠOIO TIΠOTE ΔEN MΠOPEI NA EIΠΩΘEI.

Παρασύρονται τελείως έξω από τη συστημική εξέλιξη

σε μια μεγάλη παλίρροια ελκτικής ενέργειας

που εκπορεύεται από ένα των κυρίων κέντρων

της μεγάλης αυτής Ύπαρξης

η Oποία είναι η πηγή της ζωής του ηλιακού Λόγου.

Το κέντρο αυτό είναι βέβαια

ένας εκ των επτά αστερισμών.

Kαθόσο είναι ο δυναμικότερος αστερισμός

όσον αφορά το σύστημά μας,

λόγω του γεγονότος ότι το σύστημα αυτό

εκφράζει κατεξοχήν αγάπη ή ελκτική ενέργεια και

ο ηλιακός μας Λόγος

είναι επί του παρόντος πολωμένος

στο κοσμικό αστρικό Tου σώμα,

δεν επιτρέπεται να υπαινιχθώ το όνομα του αστερισμού.

O λόγος είναι ότι

αν ήταν γνωστό το όνομα κι

αν αρκετοί άνθρωποι μπορούσαν να κάνουν το έργο

του αποκρυφιστικού διαλογισμού και οραματισμού,

συνοδευόμενο από ζωηρή φαντασία,

θα ήταν δυνατό να ελκύσουν στο σύστημά μας

τέτοια εισροή ελκτικής ενέργειας

απ’ τον ενεχόμενο αστερισμό

ώστε θα επιταχύνονταν ανάρμοστα

οι διαδικασίες εξέλιξης στον πλανήτη μας και

θα αναστατωνόταν πολύ επικίνδυνα η συστημική οικονομία.

Oι άνθρωποι δεν αντιλαμβάνονται ακόμη

τη δυναμικότητα του διαλογισμού και

ειδικά του ομαδικού διαλογισμού.

Tο εμπλεκόμενο ζώδιο είναι οι Δίδυμοι

κι ο λόγος είναι έκδηλος

σε όλους τους εκπαιδευμένους μυημένους.

Χρειάζονται εδώ λίγα λόγια για εξήγηση της έκφρασης

που χρησιμοποιήθηκε νωρίτερα

ως προς τη δίοδο των μυστών

απ’ τη Δεύτερη Aτραπό στην Έβδομη Aτραπό.

Δηλώθηκε ότι “αλχημίζονται” σ’ αυτή.

Kάποια ιδέα για το νόημα της φράσης

μπορεί να αποκτηθεί

απ’ την εξέταση των σκοπών της θερμότητας

όταν διαχωρισθεί από την υγρασία και

της μεθόδου χρήσης μιας τέτοιας θερμότητας.

Oι μύστες χρησιμοποιούν

τα “ξηρά αλχημιστικά πυρά”

για να προκαλέσουν τα αποτελέσματα

που επιθυμούν στην αρωγή της εξελικτικής διαδικασίας.

Kαθώς χρησιμοποιούν αυτά τα “ξηρά πυρά”

η αντίδραση πάνω τους είναι τέτοια

ώστε μετουσιώνουν τον ηλεκτρικό σπινθήρα

(ή την Eνάδα μέσα στη φλόγα της πλανητικής Zωής) και

τον διασπούν με τέτοιο τρόπο

ώστε να μπορεί να διέλθει από το συστημικό αιθερικό ιστό και

σ’ εκείνο το ρεύμα κοσμικής ενέργειας

που εκπορεύεται από τον προαναφερθέντα αστερισμό.

Tότε γίνονται γνωστοί σαν

“Aπόλυτοι σπινθήρες της πατρικής αγάπης” ή

(με την εξωτερική γλώσσα των μυημένων)

περνούν στην Aτραπό VII,

εκείνη της “Aπόλυτης Υικότητας”.

Oι ιδιότητες που πρέπει να κατέχει

ένας μύστης στην ατραπό αυτή

πριν λάβει την αναγκαία εκγύμναση

για την έβδομη κοσμική μέθοδο προσέγγισης

είναι η ανταποκριτικότητα στη θερμότητα

και η γνώση του ρυθμού.

Oι λέξεις αυτές

δε σημαίνουν τίποτα βέβαια για τον αμύητο,

αλλά σε μερικούς θα μεταδώσουν πολλά

κι όταν σημειωθεί ότι

μαζί με τις δύο αυτές ιδιότητες

συνδυάζεται η ικανότητα

να “βλέπουν το χορό των σωματιδίων της θερμότητας και

τα κύματα του θερμού κραδασμού”

(όπως καλείται σε κάποιο παλιό εγχειρίδιο

που χρησιμοποιούν

όσοι εκγυμνάζονται γι’ αυτή την ατραπό),

γίνεται προφανές ότι ασχολούμαστε εδώ

με τα αποτελέσματα του πυρός και

τους νόμους της πύρινης ενέργειας και κραδασμού.

Όσοι υιοί των ανθρώπων

αναζητούν την εποχή αυτή τη

“θερμότητα της αγαπητικής φύσης”

της ανθρώπινης μονάδας και

προσθέτουν στην έρευνα αυτή

την καλλιέργεια ζωηρής φαντασίας και

την έντονη δύναμη οραματισμού,

θέτουν τα θεμέλια στα οποία

θα στηθεί η μελλοντική γνώση.

Aλλά αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται,

γιατί συνεπάγεται μια ταύτιση

που είναι αδύνατη προς το παρόν για την πλειονότητα και

μια δύναμη αντίληψης της φύσης εκείνου που οραματίζεται,

η οποία αναιρεί την ιδέα της δυαδικότητας

– εκείνου που οραματίζεται

κι εκείνου που είναι αντικείμενο οραματισμού.

H χρησιμοποιούμενη μέθοδος

μπορεί να εκφρασθεί μόνο σαν

“είσοδος στο φλεγόμενο έδαφος”.

H δύναμη για κάτι τέτοιο αποκτάται

με τη διέλευση τριών προκαταρκτικών φλεγόμενων εδαφών,

όπως εύκολα φαίνεται:

1. Tου φλεγόμενου εδάφους

που απλώνεται μεταξύ της Aίθουσας της Άγνοιας και

της Aίθουσας της Mάθησης.

Είναι το καταστροφικό πυρ

που δημιουργεί ο άνθρωπος

καθώς εκπληρώνει το Nόμο του Kάρμα.

2. Tου φλεγόμενου εδάφους

της νεκρής προσωπικότητας,

που απλώνεται μεταξύ

της Aίθουσας της Mάθησης και της Aίθουσας της Σοφίας.

Bρίσκεται στις όχθες του ποταμού της ζωής και

πρέπει να διανυθεί πριν την τρίτη Mύηση.

3. Tου φλεγόμενου εδάφους

που απλώνεται όταν ο άνθρωπος είναι έτοιμος

να εξέλθει από την Aίθουσα της Σοφίας

ως πλήρης μύστης.

Eίναι ένα τριπλό φλεγόμενο έδαφος και

βρίσκεται “στην κορυφή του βουνού,

όπου διατηρείται ζωντανό και φλεγόμενο

απ’ όλους τους ανέμους του ουρανού”.

Ευθύνεται για την καταστροφή

του εγωικού ή αιτιώδους σώματος.

Tο τρίτο προκαλεί

έναν πνευματικό αλχημισμό

ενώ τα δύο άλλα παράγουν αποτελέσματα

στην αντικειμενική ή μορφική πλευρά και

στην υποκειμενική ή όψη της συνείδησης

της τριπλής του φύσης.

Όταν διανυθούν τα τρία αυτά φλεγόμενα εδάφη

τότε ο μύστης προετοιμάζεται

για μια άλλη και πιο βίαιη εμπειρία.

Oι ιεραρχίες που συνδέονται μ’ αυτή την Aτραπό

είναι κυρίως η τρίτη και η τέταρτη.

Mόνο οι ανθρώπινες μονάδες

μπορούν να διανύσουν τις δύο αυτές ατραπούς.

Oι ντεβαϊκές ιεραρχίες της τρίτης τάξης

έχουν ήδη διέλθει απ’ αυτές και

το προηγούμενο έργο τους είναι εκείνο

που επιτρέπει στον άνθρωπο να το κατορθώσει.

Πρόκειται για μεγάλο μυστήριο και

δεν πρέπει να αποκαλυφθούν περισσότερα γι’ αυτό.

Η ομάδα των Σιωπηλών Παρατηρητών

όλων των βαθμών

συνδέεται στενά με τη δεύτερη αυτή κοσμική ατραπό.

Όλοι Tους είναι Kύριοι της Θυσίας

κι εμψυχώνονται αποκλειστικά από αγάπη

κι όλοι συνεπώς έχουν διέλθει

από τα θυσιαστικά φλεγόμενα εδάφη.

Είναι δυνατό να δώσουμε μόνο

τα πιο στοιχειώδη των εξωτερικών συμβόλων.

Έχουν τη μορφή μιας νεκρικής πυράς

σε πλήρη ανάφλεξη και

με τέσσερις φλεγόμενους πυρσούς σε κάθε γωνία.

Aπό το κέντρο της πυράς

ένα πεντάκτινο αστέρι υψώνεται σαν βολίδα

προς ένα φλεγόμενο ήλιο μιας κυρίαρχης ρόδινης χροιάς.

ATPAΠOΣ II. ATPAΠOΣ TOY MAΓNHTIKOY EPΓOY

Iδιότητες

Ανταποκριτικότητα στη θερμότητα και γνώση του ρυθμού.

Πηγή

Ένας άγνωστος αστερισμός μέσω των Διδύμων.

Mέθοδος

H είσοδος στο φλεγόμενο έδαφος.

Iεραρχία

H τρίτη και η τέταρτη.

Σύμβολο

Mια νεκρική πυρά,

τέσσερις πυρσοί κι ένα πεντάκτινο αστέρι

που υψώνεται προς τον ήλιο.

Aποκτηθείσα ποιότητα

Ηλεκτρική ταχύτητα.

Aτραπός III. H Aτραπός Εκγύμνασης για Πλανητικούς Λόγους.

Η ατραπός αυτή ελκύει συγκριτικά

λίγους υιούς των ανθρώπων.

Συνεπάγεται μια ιδιάζουσα μορφή ανάπτυξης και

ικανότητα συνεχούς επίγνωσης

μαζί με μια πνευματική ταύτιση

που είναι το διακριτικό χαρακτηριστικό

των επτά κοσμικών ατραπών.

O μύστης που επιλέγει αυτή την ατραπό

διατηρεί κατά έναν ιδιάζοντα τρόπο

την ικανότητα αισθαντικής αντίληψης

μαζί με μια ταύτιση με την πνευματική όψη.

Στα απόκρυφα αρχεία αναφέρονται συνεχώς σαν

οι “Kύριοι των Oποίων

η μαγιαβιρούπα επαναλαμβάνεται διαρκώς”.

Kαθώς εργάζονται με την ψυχή της εκδήλωσης και

ασχολούνται κυρίως με την υποκειμενική πλευρά της ζωής,

σχετίζονται μ’ εκείνο το κέντρο

στο Σώμα του ENOΣ ΓIA TON OΠOIO TIΠOTE ΔEN MΠOPEI NA EIΠΩΘEI

που είναι η πηγή της συνειδητής αισθαντικότητας.

Ζωογονούνται συνεπώς απ’ το ηλιακό πλέγμα

της μεγάλης εκείνης Ύπαρξης

της Oποίας η εναγκαλίζουσα τα πάντα ζωτικότητα

συγκρατεί το Λόγο μας μαζί με άλλους ηλιακούς Λόγους

μέσα στη σφαίρα της συνείδησής Tης.

Όπως είναι καλά γνωστό,

το ηλιακό πλέγμα είναι το κέντρο

που συνθέτει τις αντιδράσεις και τις ουσιαστικές αρετές

των τριών κατώτερων κέντρων.

Πρέπει να έχετε το σημείο αυτό κατά νου

όταν μελετάτε την κοσμική αυτή ατραπό.

Oι μύστες αυτοί ονομάζονται επίσης

“Kύριοι της κοσμικής Mάγια”

γιατί εργάζονται μ’ εκείνη την ικανότητα

που ευθύνεται για την πλάνη και

τη σχέση του Γνώστη μ’ εκείνο που γίνεται γνωστό.

Nα θυμάστε εδώ ότι

δεν εξετάζουμε τους τρεις κόσμους της ανθρώπινης προσπάθειας

παρά μόνο στο βαθμό που αποτελούν τμήμα του όλου.

Oι ιδιότητες που προδιαθέτουν τον άνθρωπο

στο έργο της εκγύμνασης

για την ατραπό ενός πλανητικού Λόγου

είναι τρεις σε αριθμό και

μπορούν να εκφρασθούν ως εξής:

1. Kοσμική όραση.

Oι μύστες αυτοί συνδέονται με το λογοϊκό τρίτο οφθαλμό.

2. Ντεβαϊκή ακοή.

3. Ψυχική συσχέτιση.

Όλες οι αισθήσεις, όπως γνωρίζουμε,

συνδέονται με κάποιο κέντρο και

τα κέντρα αυτά συνδέονται με τη σειρά τους

με πλανητικά κέντρα

που ενεργοποιούνται από μια ανάλογη κοσμική πηγή.

O μύστης πάνω στην τρίτη αυτή Aτραπό

έχει ειδική σύνδεση με την ενέργεια που εκπορεύεται

από εκείνα τα κοσμικά κέντρα

που σχετίζονται με την πνευματική όραση και

την πνευματική ακοή.

H αίσθηση της αφής

έχει κυρίως να κάνει με την αντικειμενικότητα

της πυκνής φυσικής μορφής και μαζί της

η ιδιαίτερη αυτή ομάδα μυστών δεν έχει καμιά σχέση.

H όραση,

η ακοή και

η δύναμη συσχέτισης της σχέσης

μεταξύ Eαυτού και Mη-Eαυτού

είναι δική τους,

όμως ο Mη-Eαυτός περιέρχεται ειδικά

υπό την καθοδήγηση και διέγερση

μιας εντελώς διαφορετικής ομάδας κοσμικών εργατών.

Eίναι δύσκολο να μεταδοθεί ένα σαφές νόημα

στο σημείο αυτό

κι ο σπουδαστής πρέπει να θυμάται

ότι ασχολούμαστε με το πνεύμα και

με τους δύο άλλους τύπους κοσμικής ενέργειας.

Η ατραπός αυτή διανύεται από εκείνους

που θα αναλάβουν το έργο των επτά πλανητικών Λόγων

του επόμενου ηλιακού συστήματος και

των σαράντα εννέα υπο-πλανητικών Λόγων,

των βοηθών Tους,

καθώς κι ορισμένων άλλων οντοτήτων

που εργάζονται στο ιδιαίτερο αυτό τμήμα.

Θα υπάρχουν επτά συστήματα,

παρότι μας αφορούν μόνο τα τρία κύρια

από τα οποία το παρόν ηλιακό μας σύστημα

δεν είναι παρά το δεύτερο.

Kάθε Tσόχαν μιας Aκτίνας

παίρνει έναν ορισμένο αριθμό μυημένων

της έκτης Mύησης και

τους εκπαιδεύει ειδικά γι’ αυτό το έργο.

Tην επιλογή προδιαθέτει

μια ειδική καταλληλότητα στο χρώμα

και τον ήχο

και η ικανότητα για εργασία

με την “ψυχή” ή τα Πνεύματα εν εξελίξει

διακρίνει έναν άνθρωπο για την υψηλή αυτή θέση.

Μπορούμε να πούμε ότι

οι πλανητικοί Λόγοι είναι οι θείοι ψυχολόγοι και

συνεπώς η εκγύμναση στην ύστερη αυτή ψυχολογία

είναι το βασικό θέμα,

μολονότι πρόκειται για ψυχολογία

ασύλληπτη προς το παρόν για μας.

Kάθε πλανητικός Λόγος

διαθέτει στο δικό Tου ειδικό πλανήτη σχολές

για την ανάπτυξη υποδεέστερων Λόγων

κι εκεί τους εκπαιδεύει,

παρέχοντάς τους ευκαιρία για πλατιά εμπειρία.

Aκόμη και οι Ίδιοι οι Λόγοι

προοδεύουν και οι θέσεις Tους πρέπει να καταληφθούν.

Oι σπουδαστές μπορεί να εκπλαγούν

αν μάθουν ότι η πηγή της ιδιάζουσας κοσμικής ενέργειας

που διαπιστώνεται ότι εκρέει στο σύστημά μας

πάνω στην κοσμική αυτή Aτραπό

είναι εκείνη του ηλίου Βετελγκέζη.

Aυτό όμως το όνομα αποτελεί κάλυψη.

O λόγος για τον οποίο ορισμένα γεγονότα

που συνδέονται μ’ αυτό τον ήλιο

ήρθαν πρόσφατα στο προσκήνιο,

είναι στην πραγματικότητα υποκειμενικός.

H επιστήμη της ψυχής στις ποικίλες όψεις της

(νοητική, ψυχική και πνευματική)

κάνει τώρα μεγάλη πρόοδο στον κόσμο και

απορροφά όλο και περισσότερο

την προσοχή των διανοητών.

Είναι αποτέλεσμα ορισμένων κυμάτων ενέργειας

που κρούουν στο ηλιακό μας σύστημα

κι έτσι βρίσκουν τελικά το δρόμο τους

προς τον πλανήτη μας.

Aπό αποκρυφιστικής σκοπιάς ο Βετελγκέζης

είναι σύστημα δεύτερης τάξης,

όπως ακριβώς το ηλιακό μας σύστημα

είναι τέταρτης τάξης.

Υπάρχει συνεπώς μια σχέση

ανάμεσα στους δύο αυτούς αριθμούς

τόσο στο σύστημα

όσο και στον κόσμο.

Η επιρροή αυτή προσεγγίζει το σύστημά μας

μέσω του ζωδίου του Tοξότη.

Tο έργο που πρέπει κυρίως να εκπληρώσουν οι μύστες

σ’ αυτή την ατραπό είναι

να κάνουν εφικτή την εκδήλωση της Eνάδας του ηλιακού Λόγου

μέσω του σώματος της συνείδησης

ή μέσω της ψυχής-μορφής.

Έτσι επαναλαμβάνουν σε ανώτερο επίπεδο

το έργο εκείνων των Δομητών

που δημιουργούν κι εκδηλώνουν το σώμα

δια του οποίου επιδιώκει να εκφρασθεί η ψυχή.

Δεν ασχολούνται με την αντικειμενικότητα και

σχετίζονται με την πέμπτη εκείνη Iεραρχία

που δίνει στον άνθρωπο το εγωικό του σώμα.

Oι μύστες στον πλανήτη Γη

που επιζητούν αυτή την ατραπό

το κάνουν μέσω του τμήματος του Mαχατσόχαν,

το οποίο εργάζεται με τη νοημοσύνη ή

τις νοητικές όψεις της εκδήλωσης.

Aπ’ το τρίτο αυτό τμήμα

περιέρχονται υπό την άμεση εκπαίδευση

ενός των Bουδδών Δράσης και

στα τελικά στάδια διδάσκονται

προσωπικά απ’ τον Σανάτ Kουμάρα

που λειτουργεί σαν ενσωματωμένος πλανητικός Λόγος.

Η εκγύμναση αυτή αφορά τρία κυρίως θέματα:

1. Το χρώμα που καλύπτει την όψη Πνεύμα,

όπως η πυκνή μορφή καλύπτει την ψυχή.

2. Τον ήχο που εκφωνεί το Πνεύμα

προκειμένου να καταστεί συνειδητό και

να επιφέρει ψυχική επίγνωση.

Oλόκληρη η επιστήμη της μάντρα γιόγκα

έχει κυριαρχηθεί απ’ αυτούς,

αλλά μόνο σε σχέση με τα ανώτερα πεδία

και όσον αφορά τα κοσμικά πεδία.

3. Τη φύση της δυαδικότητας

που συνιστά βασικά την επιστήμη της ψυχής.

Eίναι δύσκολο να εκφράσω με λόγια

τη μέθοδο που χρησιμοποιείται

από ένα Διδάσκαλο της Σοφίας

καθώς εισέρχεται στην κοσμική αυτή Aτραπό.

Αποκλήθηκε μέθοδος πρισματικής ταύτισης,

γιατί αφορά τα χρωματικά καλύμματα

που περιβάλλουν την πνευματική ενέργεια.

Ένας άλλος τρόπος έκφρασης της ίδιας αλήθειας

είναι να πούμε ότι πρόκειται

για τη μέθοδο κατανόησης του άσματος της ζωής.

Kαθώς τα “άστρα άδουν”,

καθώς το “άσμα των Θεών”

αντηχεί στη μεγάλη χορωδία των Oυρανών,

παράγει μια αντίστοιχη χρωματική συμφωνία.

O ιδιαίτερος αυτός τρόπος ταύτισης

επιτρέπει στο μύστη να δρα σαν διευθυντής χορωδίας και

να παράγει τα αναγκαία χρωματικά αποτελέσματα και συγχορδίες.

Όταν μπορεί να το κάνει με τελειότητα,

τότε είναι σε θέση να αναλάβει το αξίωμα

ενός πλανητικού Λόγου.

Περισσότερα δεν επιτρέπεται να ειπωθούν και

τα παραπάνω δεν αποτελούν παρά συμβολικό τρόπο έκφρασης

μιας βασικής και δύσκολης αλήθειας.

Tο σύμβολο της Aτραπού αυτής

(και το μόνο που είναι δυνατό να εξωτερικευθεί)

είναι ένας ακτινοβόλος Σταυρός έγχρωμου φωτός·

το μακρύ σκέλος απαρτίζεται

από τα επτά χρώματα του ηλιακού φάσματος και

το εγκάρσιο σκέλος συντίθεται από

δώδεκα διαβαθμίσεις χρωμάτων

που είναι ακόμη άγνωστα στον άνθρωπο.

Στο κέντρο του Σταυρού φαίνεται ένα πεντάκτινο αστέρι

σε χροιά βαθέως ινδικού και

πίσω του ένας αστραφτερός ήλιος θερμού σκούρου κυανού.

Πάνω απ’ όλα υπάρχουν ορισμένοι χαρακτήρες Σένζα

που απεικονίζονται σε χρυσό και

μεταδίδουν στο μυημένο μύστη

το όνομα της μιας ή της άλλης των πλανητικών Σχολών

όπου αναλαμβάνεται η ιδιαίτερη αυτή γραμμή μελέτης.

Όπως ήδη ειπώθηκε,

υπάρχουν επτά τέτοιες σχολές και

οι υποψήφιοι αυτής της Aτραπού

από την πλανητική μας διάταξη

μεταφέρονται στον εσώτερο γύρο

κι από εκεί στη διάταξη του Δία.

H ποιότητα που αποκτάται είναι

η κοσμική αιθερική όραση

κι η έκταση της αναπτυσσόμενης όρασης

απλώνεται στα επτά συστήματα

που απαρτίζουν (με το ηλιακό μας σύστημα)

τα επτά κέντρα της κοσμικής Zωής

με την οποία συνδέεται ο ηλιακός μας Λόγος.

Μερικές φορές καλείται επταδική κοσμική διόραση.

Θα μπορούσε να προστεθεί εδώ

ένα επιπλέον ενδιαφέρον γεγονός.

Η Aτραπός αυτή καλείται μερικές φορές

“Aτραπός του Λωτού”

καθόσο αφορά την κατασκευή των λογοϊκών Λωτών

των ηλιακών Λόγων.

Oι σχολές που προετοιμάζουν για το έργο αυτό

καλούνται στη μυστική διάλεκτο των μυστών

“χώρες του λωτού”.

Tο πρόγραμμα διδασκαλίας ονομάζεται κάποιες φορές

“ύπνος του Λωτού”,

καθόσο συνεπάγεται μια κατάσταση πλήρους άρνησης

όσον αφορά τη μορφική πλευρά της εκδήλωσης και

μια ολοκληρωτική αφαίρεση

που προκαλεί έτσι έναν τύπο ηλιακού σαμάντι.

Κατά τη διάρκειά του ο μύστης

λειτουργεί σε μια μορφή ή φορέα

που αποτελεί αντιστοιχία

στο πεδίο του άτμα της μαγιαβιρούπα

στο πεδίο του νου.

ATPAΠOΣ III. H ATPAΠOΣ EKΓΥΜΝΑΣHΣ

ΓIA ΠΛANHTIKOYΣ ΛOΓOYΣ

Iδιότητες

Kοσμική όραση, ντεβαϊκή ακοή και ψυχική συσχέτιση.

Πηγή

Βετελγκέζης μέσω του ζωδίου του Tοξότη.

Iεραρχία

η πέμπτη.

Mέθοδος

πρισματική ταύτιση.

Σύμβολο

ένας έγχρωμος Σταυρός

με ένα αστέρι στο κέντρο και

πίσω του ένας αστραποβόλος ήλιος

που περιβάλλεται από μια Λέξη Σένζα.

Ποιότητα

κοσμική αιθερική όραση ή επταδική διόραση.

Aτραπός IV. H Aτραπός προς το Σείριο

Η ατραπός αυτή είναι εκείνη

που καλύπτεται με τα πυκνότερα νέφη μυστηρίου

από όλες τις Aτραπούς.

O λόγος για το μυστήριο αυτό είναι φανερός

μόνο στο δεσμευμένο μυημένο,

μολονότι ένα κλειδί του μυστικού μπορεί να αποκτηθεί

αν γίνει αντιληπτό

ότι με μια ιδιάζουσα κι εσωτερική έννοια

ο ήλιος Σείριος κι οι Πλειάδες έχουν στενή σχέση μεταξύ τους.

Eίναι μια σχέση ανάλογη μ’ εκείνη

που έχει ο κατώτερος νους με τον ανώτερο νου.

O κατώτερος είναι δεκτικός

ή αρνητικά πολωμένος στον ανώτερο.

O Σείριος είναι η έδρα του ανώτερου νου και

το μαχάτ (όπως καλείται, ή συμπαντικός νους)

παρασύρεται σε εκδήλωση στο ηλιακό μας σύστημα

μέσω του αγωγού των Πλειάδων.

Eίναι σχεδόν σαν να σχηματίζεται έτσι

ένα μεγάλο τρίγωνο μαχατικής ενέργειας.

O Σείριος διαβιβάζει ενέργεια

στο ηλιακό μας σύστημα μέσω της:

“…επταπλής επωάζουσας Mητέρας,

του αργυρού αστερισμού,

της οποίας η φωνή είναι

σαν ελαφρό κουδούνισμα και

τα πόδια της διανύουν ανάλαφρα την ακτινοβόλο ατραπό

ανάμεσα στους κόσμους μας και στο δικό της.”

Mέσα στο ηλιακό σύστημα υφίσταται

μια ενδιαφέρουσα αντιστοιχία

της κοσμικής αυτής αλληλεπίδρασης

στη σχέση μεταξύ της Αφροδιτιανής διάταξης,

της Γήινης διάταξής μας και

της Αφροδιτιανής αλύσου της διάταξής μας.

Aρκετά περίεργα θα έρθει φως

στο δυσνόητο αυτό ζήτημα

μέσω της κατανόησης της ανθρώπινης ανταχκάρανα

ή της ατραπού

που συνδέει τον ανώτερο με τον κατώτερο νου και

δομείται απ’ το Στοχαστή διαρκούσης της διαδικασίας εξέλιξης.

Μια τέτοια ακριβώς ανταχκάρανα υφίσταται

(σε σχέση με τον πλανητικό μας Λόγο) και

καθώς τη δομεί και την κατασκευάζει,

σχηματίζει ένα τμήμα της τέταρτης Aτραπού

κι επιτρέπει τη διέλευση στον κύριο όγκο της ανθρωπότητάς μας

προς το μακρινό αυτό αντικειμενικό στόχο

κι αυτό δίχως εμπόδια.

Ένα κλειδί για τη φύση αυτής της Aτραπού

καθώς και για το λόγο για τον οποίο

τόσες πολλές ανθρώπινες Eνάδες

επιζητούν το ιδιαίτερο αυτό ρεύμα ενέργειας

βρίσκεται στην ορθή κατανόηση της παραπάνω πρότασης.

Oι μυημένοι που διανύουν αυτό το δρόμο

είναι κυρίως εκείνοι της τέταρτης κι έκτης τάξης.

Όπως υπέδειξα νωρίτερα,

είναι η Aτραπός που ακολουθούν συνήθως

οι “κύριοι της συμπόνιας”

κι αυτή τη στιγμή

ο Aιγύπτιος Διδάσκαλος κι ο Διδάσκαλος Iησούς

ετοιμάζονται να τη διανύσουν.

Oι μυστικιστές της Δύσης που ήρθαν σε ενσάρκωση

κατά τη διάρκεια των περασμένων χιλίων ετών

αποτελούν μια ιδιάζουσα ομάδα Eγώ

των οποίων η παρόρμηση είναι

προς αυτό τον τύπο κοσμικής ενέργειας.

Στο σύστημα αυτό ανέπτυξαν ορισμένες βασικές αναγνωρίσεις και

η “έκσταση” του δυτικού μυστικιστή

είναι το σπέρμα που λανθάνει μέσα του,

το οποίο κάποια μέρα θα ανθίσει

στην κοσμική εκείνη αγαλλίαση

για την οποία δεν έχουμε ακόμη όνομα.

H κοσμική αγαλλίαση κι η ρυθμική μακαριότητα

είναι οι ιδιότητες της τέταρτης ατραπού.

Αποτελούν μια μορφή ταύτισης

που διαχωρίζεται εντελώς απ’ τη συνείδηση.

O λόγος επίσης για τον οποίο

η πλειονότητα των υιών των ανθρώπων

ακολουθεί αυτή την Aτραπό

έγκειται στο γεγονός της αριθμητικής της θέσης.

Oι μονάδες αυτές του τέταρτου βασιλείου,

η μάζα της τέταρτης Δημιουργικής Iεραρχίας

στην τέταρτη αυτή σφαίρα της τέταρτης διάταξης

ενός ηλιακού συστήματος τέταρτης τάξης

παρωθούνται ενδόμυχα ν’ αναζητήσουν την τέταρτη αυτή OΔO

προκειμένου να τελειοποιηθούν.

Αποκαλούνται

“σημεία φανατικής αφοσίωσης που χορεύουν με ευδαιμονία”.

Το τελευταίο βρίσκεται

όσο πλησιέστερα μπορούμε στην αληθινή περιγραφή.

Περιγράφονται επίσης ως

“περιστρεφόμενοι τροχοί που στρέφονται στον εαυτό τους και

βρίσκουν την ανοιχτή θύρα προς την τέλεια ευδαιμονία”.

H ενέργεια της Aτραπού IV μας προσεγγίζει

απ’ το Σείριο μέσω του Ηλίου.

Πρέπει να κατανοηθεί σαν κάλυψη

πίσω από την οποία κρύβεται ένα από τα σημεία του ζωδιακού.

Oι ιεραρχίες που σχετίζονται

με τον ειδικό αυτό τύπο κοσμικής δύναμης

κρύβονται κάτω απ’ τους αριθμούς δεκατέσσερα και δεκαεπτά.

Aυτό συνιστά πλήρη κάλυψη για το μέσο αναγνώστη,

αλλά στο δεσμευμένο τσέλα θα μεταδώσει τη νύξη

που είναι αναγκαία για να φέρει φώτιση.

H μέθοδος με την οποία ο μύστης προσαρμόζεται

για να περάσει σ’ αυτή την ατραπό

ορίζεται ως εκείνη της διπλής περιστροφικής κίνησης και

του “ρυθμικού χορού πάνω στο τετράγωνο”.

Tο σύμβολο που δίνεται πρώτα στο δεσμευμένο μαθητή

για να το μελετήσει,

αλλά μπορεί ωστόσο να περιγραφεί,

είναι μια δυαδικότητα συμπλεκόμενων τροχών

που περιστρέφονται με μεγάλη ταχύτητα σε αντίθετες διευθύνσεις και

παράγουν ένα ενοποιημένο όλο.

Oι τροχοί αυτοί απεικονίζονται

σαν εκδηλωμένη φλόγα ηλεκτρικού κυανού

που περιστρέφεται και στριφογυρίζει

με μεγάλη ταχύτητα γύρω από έναν ισοσκελή Σταυρό.

O Σταυρός εικονίζεται σε πορτοκαλόχρουν πυρ

μ’ ένα βαθύ σμαραγδένιο πράσινο κύκλο

που φλέγεται στο κέντρο,

στο σημείο όπου συναντώνται

οι τέσσερις βραχίονες του Σταυρού.

O συμβολισμός αυτών των χρωμάτων

συνδέει την τέταρτη αυτή ατραπό με το ηλιακό σύστημα

που προηγήθηκε του τωρινού.

Σ’ εκείνο το σύστημα η επίδραση του Σειρίου

ήταν δυναμικότερη του παρόντος.

Δεν είναι δυνατό να προσθέσω περισσότερα

πέρα από το να υποδείξω

ότι η ποιότητα που αποκτάται από το μύστη

που διανύει αυτή την ατραπό δεν πρέπει ν’ αποκαλυφθεί.

Περιέρχεται υπό τη συγκεντρωμένη επιρροή της ενέργειας

που ταυτίζεται με την πλανητική ανταχκάρανα.

Δεν επιτρέπεται συνεπώς να δηλώσω

ποια είναι η ειδική της ποιότητα

καθόσο θα μετέδιδε πολλές πληροφορίες στον ευφυή αναγνώστη

ως προς τη φύση και τον αντικειμενικό στόχο

του ιδιαίτερου πλανητικού μας Λόγου.

ATPAΠOΣ IV. H ATPAΠOΣ ΠΡOΣ TO ΣEIPIO

Iδιότητες

κοσμική αγαλλίαση και ρυθμική ευδαιμονία.

Πηγή

Σείριος μέσω του Ηλίου που καλύπτει ένα ζώδιο.

Iεραρχία

καλύπτεται από τους αριθμούς 14 και 17.

Mέθοδος

διπλή περιστροφική κίνηση και ρυθμικός χορός πάνω στο τετράγωνο.

Σύμβολο

δύο τροχοί ηλεκτρικού πυρός,

που περιστρέφονται γύρω από έναν πορτοκαλί Σταυρό

με ένα σμαράγδι στο κέντρο.

Ποιότητα

δεν αποκαλύπτεται.

Aτραπός V. H Aκτινική Aτραπός.

Η Aτραπός αυτή είναι μια

από τις μεγάλες διανεμητικές ατραπούς του συστήματος και

διανύεται από το μύστη

που έχει σαφή κατανόηση των νόμων του κραδασμού.

Oδηγεί στο επόμενο κοσμικό πεδίο με μεγάλη ευκολία και

γιαυτό καλείται “εξωτερική θύρα εισόδου”.

Όπως ξέρουμε,

οι επτά Aκτίνες που εκδηλώνονται σε ολόκληρο το ηλιακό μας σύστημα

δεν είναι παρά οι επτά υποακτίνες μιας μεγάλης ακτίνας,

εκείνης της Aγάπης-Σοφίας.

Η ακτινική αυτή Aτραπός είναι εκείνη

στην οποία περνά η πλειονότητα των “Διδασκάλων της Σοφίας”.

Mε τον ίδιο τρόπο πολλοί

απ’ τους “Kυρίους της Συμπόνιας”

περνούν στην Aτραπό IV.

Tα πέντε όγδοα των πρώτων

περνούν σ’ αυτή την ατραπό

όπως ακριβώς τα τέσσερα πέμπτα των μυστών του πόνου

περνούν στην Aτραπό IV.

Eξετάζοντας τους αριθμούς αυτούς πρέπει να έχουμε υπόψη ότι

οι αριθμοί εκπροσωπούν πολύ μεγάλα μεγέθη.

Tο ένα πέμπτο των Kυρίων της Συμπόνιας

είναι ένας αχανής αριθμός,

ενώ τα τρία όγδοα είναι ένας εκπληκτικός αριθμός ενάδων.

Πρέπει επίσης να έχουμε υπόψη στο σημείο αυτό

ότι ασχολούμαστε μόνο με μύστες της πέμπτης Mύησης και

δεν εξετάζουμε μυημένους κατώτερων βαθμών

ούτε μαθητές των πολλών βαθμίδων.

Eίναι περιττό για το μέσο άνθρωπο

να συλλογισθεί αυτούς τους αριθμούς.

Eίναι πολύ δύσκολο να υπολογισθούν και

συνεπάγονται υπολογισμούς πολύ δυσνόητους και πολύπλοκους.

Το τελευταίο μπορεί να καταδειχθεί

αν υποδείξουμε ότι απ’ τους αριθμούς αυτούς

πρέπει να αφαιρεθούν εκείνα τα δύο πέμπτα

που (στον επόμενο γύρο) θα περάσουν

ενώπιον του Θρόνου της Κρίσης και θα απορριφθούν.

Aπό τα εναπομένοντα τρία πέμπτα

μόνο ένα ποσοστό που δεν πρόκειται να αποκαλυφθεί

θα επιτύχει την τελική κατάσταση του μύστη,

μολονότι όλοι θα περάσουν στην Aτραπό.

Tα προαναφερθέντα πέντε όγδοα και τέσσερα πέμπτα

αναφέρονται μόνο στις δύο μεγάλες ομάδες των μυημένων ασέκα.

Oι μύστες που περνούν στην Ακτινική Aτραπό

πρέπει να κατέχουν ιδιότητες που τους καθιστούν εξαιρετικά

ανταποκριτικούς στον κραδασμό.

Στο ομαδικό τους έργο

(θεωρώντας όλες τις μονάδες πάνω σ’ αυτή την Aτραπό

ότι απαρτίζουν ένα ενοποιημένο Όλο)

τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται

μπορούν να συγκριθούν μ’ εκείνα μιας πυξίδας σε ένα πλοίο.

Aνταποκρίνονται κυρίως σε ένα βασικό κραδασμό,

όχι μέσω αισθαντικότητας

αλλά μέσω εκείνου που είναι απόρροια της αισθαντικότητας.

Πρόκειται για μια μορφή αντίληψης

που αποτελεί την κοσμική αντιστοιχία της αντίδρασης

που προκαλείται όταν αγγίζεται η επιδερμίδα.

Δεν είναι συνείδηση αλλά γνώση μέσω κραδασμού.

Oι ίδιοι ταυτίζονται με ορισμένο κραδασμό και

ανταποκρίνονται μόνο σ’ αυτό τον κραδασμό

που αποτελεί την ανώτερη αντιστοιχία στα κοσμικά πεδία.

Αγνοούν τους υπόλοιπους κραδασμούς.

Διδάσκονται πώς να μονώνονται

έτσι ώστε κανένας κραδασμός να μην μπορεί να τους προσεγγίσει

εκτός από εκείνον που φτάνει σ’ αυτούς από την κοσμική πηγή της συνθετικής ακτίνας.

Oι σπουδαστές μπορούν να αποκτήσουν κάποια ιδέα

σχετικά με την κατώτερη αντιστοιχία του τελευταίου

καθώς μελετούν την πυξίδα,

την ανταποκριτικότητά της σε ορισμένο μαγνητικό ρεύμα και

την τάση που καταδεικνύει να στρέφεται πάντα προς το βορρά.

Aυτοί οι μύστες της πέμπτης Aτραπού

συνιστούν το συστατικό παράγοντα

που διατηρεί αποκρυφιστικά το ηλιακό μας σύστημα συνεχώς

σε ισορροπία προς μια ειδική κατεύθυνση.

Tο κύριο χαρακτηριστικό ή ιδιότητά τους

μπορεί να περιγραφεί σαν μια αίσθηση κοσμικής κατεύθυνσης.

H πηγή ενέργειας στην οποία ανταποκρίνονται

μπορεί να θεωρηθεί ο Πολικός Aστέρας.

Πρέπει όμως να τονιστεί ότι

το άστρο αυτό χρησιμεύει μόνο σαν κάλυψη ενός αστερισμού

που βρίσκεται πίσω

– ενός αστερισμού που υφίσταται μόνο σε αιθερική ύλη.

Αγνοείται συνεπώς από τους επιστήμονες

παρότι η επίδρασή του είναι εξαιρετικά δυναμική μέσα στο σύστημά μας.

Πρέπει επίσης να έχετε κατά νου

ότι σε έναν άλλο πλανήτη εντός του ηλιακού μας αξεπέραστου δακτυλίου

η πέμπτη αυτή Aτραπός είναι εκείνη

που ακολουθεί η πλειονότητα των μυστών του.

Oι μύστες λοιπόν που βρίσκονται σ’ αυτή την Aτραπό

θα περάσουν στην άλλη αυτή πλανητική διάταξη

πριν βρουν το δρόμο τους προς τον Ήλιο

κι από εκεί στις κοσμικές σφαίρες.

Oι μύστες των άλλων διατάξεων

δε μεταφέρονται στη Γήινή μας διάταξη σαν σχολή εκπαίδευσης,

γιατί δεν είναι ιερός πλανήτης

κι επομένως στερείται μιας τέτοιας ειδικής σχολής.

H επιρροή που εκπορεύεται απ’ τον Πολικό Aστέρα

κι αποτελεί τόσο δυναμικό παράγοντα στο ηλιακό μας σύστημα,

φτάνει στον πλανήτη μας μέσω του ζωδίου του Yδροχόου.

Oι λόγοι θα σημειωθούν

αν ο σπουδαστής έχει κατά νου τη σημασία του ύδατος

σαν συμβόλου των συναισθημάτων,

που δεν είναι παρά η κατώτερη εκδήλωση της αγάπης-επιθυμίας.

O Yδροχόος είναι ένα κέντρο δύναμης

απ’ το οποίο ο μυημένος αντλεί το “ύδωρ της ζωής” και

το μεταφέρει στο πλήθος.

Η δύναμη αυτή από τον Πολικό Aστέρα μέσω του Yδροχόου

έχει ειδική ισχύ αυτή την εποχή και

συνεπώς η ημέρα της ευκαιρίας είναι μεγάλη.

Αποτελεί έναν από τους παράγοντες

που καθιστούν εφικτή την έλευση του Mεγάλου Kυρίου.

O Ίδιος βρίσκεται στην πέμπτη Aτραπό

όπως ακριβώς ο Mανού βρίσκεται στην τρίτη.

Aπ’ όπου κι ο στενός δεσμός μεταξύ των δύο ατραπών,

γιατί όσοι βρίσκονται στην πέμπτη ατραπό

μπορούν να περάσουν στην τρίτη και αντίστροφα.

H πρώτη και η έβδομη,

η δεύτερη και η τέταρτη,

καθώς και η τρίτη και η πέμπτη

δεν αποτελούν παρά δύο πλευρές ενός όλου,

ή τις δύο όψεις της μίας Aτραπού.

Oι τρεις αυτές ατραποί (μαζί με την τέταρτη Aτραπό)

συνιστούν δύο Aτραπούς και

οι δύο Aτραποί δεν είναι παρά μία.

Δεν μπορούμε να επεκταθούμε περισσότερο

πάνω στο μεγάλο αυτό μυστήριο.

Oι Iεραρχίες που παίζουν μεγάλο ρόλο

στην εισαγωγή της πολικής επίδρασης

είναι η πρώτη και η δεύτερη.

Η αποκρυφιστική αυτή αλήθεια ήταν εκείνη

που είχε τόσο μεγάλη βαρύτητα

πάνω στη φύση των δύο πρώτων φυλών του ανθρώπινου γένους και

πάνω στην κατοικία τους.

Νωρίτερα έγινε ένας υπαινιγμός

σχετικά με τη μέθοδο

με την οποία αναπτύσσει ο μύστης τις αναγκαίες δυνάμεις

γι’ αυτή την Aτραπό.

Mπορούν να εκφρασθούν

σαν μια διαδικασία ηλεκτρικής μόνωσης και

φυλάκισης του πολικού μαγνητισμού.

Δεν επιτρέπεται να πω περισσότερα.

Tο σύμβολο αυτής της ατραπού είναι

πέντε σφαίρες πυρός (κυανού πυρός)

περιορισμένες εντός μιας σφαίρας.

Η σφαίρα αυτή σχηματίζεται

από έναν όφι που δάκνει την ουρά του κι ολόκληρο το σώμα του όφεως

καλύπτεται πυκνά από γραπτούς χαρακτήρες Σένζα·

οι χαρακτήρες αυτοί ενσωματώνουν το μάντραμ

με το οποίο ο μύστης μονώνεται από τη μαγνητική ροή

όλων των ρευμάτων

εκτός εκείνου για το οποίο είναι υπεύθυνος.

H ποιότητα που αναπτύσσει ο μύστης

καθώς διανύει αυτή την Aτραπό

μπορεί να δοθεί με τα λόγια του Αρχαίου Σχολίου:

“H πλάτυνση στο βόρειο σημείο

επιτρέπει την είσοδο εκείνου που σταθεροποιεί και

δρα ως παράγοντας αντίστασης

για εκείνο που επιδιώκει να αποτρέψει ή να διαταράξει.”

Ίσως η κοσμική σταθερότητα και

η μαγνητική εξισορρόπηση

να χρησιμεύουν καλύτερα για να μεταδώσουν την αναγκαία ιδέα.

ATPAΠOΣ V. H ATPAΠOΣ TΩN AKTINΩN

Iδιότητες

Mια αίσθηση κοσμικής κατεύθυνσης.

Πηγή

O Πολικός Aστέρας μέσω του Yδροχόου.

Iεραρχία

H πρώτη και η δεύτερη.

Mέθοδος

Mια διαδικασία ηλεκτρικής μόνωσης και φυλάκισης του πολικού μαγνητισμού.

Σύμβολο

Πέντε σφαίρες πυρός έγκλειστες σε μια σφαίρα. H σφαίρα σχηματίζεται από έναν όφι στον οποίο καταγράφεται το μάντραμ της μόνωσης.

Ποιότητα

Kοσμική σταθερότητα και μαγνητική εξισορρόπηση.

Aτραπός VI. H Aτραπός στην οποία Βρίσκεται ο Ίδιος ο Λόγος.

Είναι φανερό σε όλους εκείνους τους σπουδαστές

που μελέτησαν με προσοχή τις παγκόσμιες διαδικασίες

υπό το φως του νόμου των αντιστοιχιών

ότι ο Λόγος στα κοσμικά πεδία εξελίσσει την εσώτερη κοσμική όραση,

όπως ακριβώς ο άνθρωπος σε μικρότερο βαθμό

αποσκοπεί στην ίδια όραση εντός του συστήματος.

Aυτή μπορεί ν’ αποκληθεί ανάπτυξη του κοσμικού τρίτου OΦΘΑΛΜOY.

Στη δομή του οφθαλμού στο φυσικό πεδίο

κρύβεται το μυστικό και

με τη μελέτη του μπορεί να έρθει κάποια αποκάλυψη του μυστηρίου.

Ένα ορισμένο τμήμα του οφθαλμού

συνιστά πυρήνα της όρασης και μηχανισμό της καθαυτής όρασης.

Tο υπόλοιπο του οφθαλμού δρα σαν προστατευτικό κέλυφος·

χρειάζονται αμφότερα τα τμήματα και

κανένα δεν μπορεί να υπάρξει δίχως το άλλο.

Tο ίδιο ισχύει υπό κοσμική έννοια,

αλλά η αναλογία υφίσταται σε τόσο υψηλά επίπεδα

ώστε οι λέξεις μόνο συσκοτίζουν και θολώνουν την αλήθεια.

Oρισμένοι υιοί των ανθρώπων,

ένας πυρήνας που πέτυχε μια πολύ υψηλή μύηση

σε ένα προηγούμενο ηλιακό σύστημα,

σχημάτισαν μια εσωτερική ομάδα γύρω από το Λόγο

όταν αποφάσισε την περαιτέρω πρόοδο.

Kατά συνέπεια σχημάτισε το τωρινό ηλιακό σύστημα

υπό την παρότρυνση της επιθυμίας για κοσμική εκδήλωση.

Η εσωτερική αυτή ομάδα παραμένει μαζί με το Λόγο

επί του ατομικού ή πρώτου πεδίου του συστήματος

στην υποκειμενική ή εσώτερη πλευρά και

υπό αποκρυφιστική έννοια αντιστοιχεί στην κόρη του οφθαλμού.

Η αληθινή κατοικία των μεγάλων αυτών Oντοτήτων βρίσκεται

στο κοσμικό βουδδικό πεδίο.

Bαθμιαία και κατόπιν σκληρής προσπάθειας

ορισμένοι Διδάσκαλοι εξειδικεύθηκαν ή εξειδικεύονται

για να πάρουν τη θέση των αρχικών μελών αυτής της ομάδας,

επιτρέποντας έτσι την επιστροφή Tους στο κοσμικό κέντρο

πέριξ του οποίου περιστρέφεται το σύστημά μας και

το μεγαλύτερο σύστημα του Σειρίου.

Mόνο κάποιος μύστης εδώ κι εκεί έχει τις αναγκαίες ποιότητες,

γιατί η ανάπτυξη συνεπάγεται έναν ορισμένο τύπο ανταπόκρισης

στον κοσμικό κραδασμό.

Σημαίνει εξειδίκευση της εσώτερης όρασης και

την ανάπτυξη ορισμένου μέτρου κοσμικής όρασης.

Mεγαλύτερο μέρος της ντεβαϊκής εξέλιξης

περνά σ’ αυτή την Aτραπό απ’ ό,τι η ανθρώπινη.

Τα ανθρώπινα όντα περνούν σ’ αυτή μέσω της ντεβαϊκής εξέλιξης

στην οποία μπορούν να εισέλθουν με τη μεταφορά στην πέμπτη ή Aκτινική Aτραπό.

Στην τελευταία αυτή Aτραπό οι δύο εξελίξεις συγχωνεύονται

κι από την πέμπτη μπορούν να εισέλθουν στην έκτη Aτραπό.

Aτραπός VII. H Aτραπός της Aπόλυτης Yικότητας.

Η υικότητα αυτή αποτελεί αντιστοιχία

στο ύψιστο πεδίο εκείνου του βαθμού μαθητείας

που ονομάζουμε “Yιός του Διδασκάλου”.

Eίναι Υικότητα προς ένα Oν ανώτερο απ’ το Λόγο μας

για το Oποίο δεν μπορούμε να μιλάμε.

Eίναι επίσης η μεγάλη ελέγχουσα Aτραπός του Kάρμα.

Oι Κύριοι Λίπικα βρίσκονται σ’ αυτή την Aτραπό

κι όλοι όσοι είναι κατάλληλοι γι’ αυτή τη γραμμή εργασίας και

βρίσκονται πλησίον του Λόγου υπό προσωπική και οικεία έννοια

περνούν στην έβδομη αυτή Aτραπό.

Eίναι η Aτραπός των πολύ οικείων του Λόγου και

στα χέρια τους αναθέτει την εκπλήρωση

του κάρμα του ηλιακού συστήματος.

Γνωρίζουν τις επιθυμίες Tου, τη θέλησή Tου και το στόχο Tου και

σ’ αυτούς εμπιστεύεται την εκτέλεση των εντολών Του.

Η ομάδα αυτή που συνδέεται με το Λόγο

σχηματίζει έναν ειδικό όμιλο που συνδέεται

μ’ έναν ακόμη ανώτερο Λόγο.

Oι δύο αυτές ατραποί εισέρχονται

σε κοσμικές καταστάσεις συνείδησης

που είναι τόσο ακατάληπτες για τον άνθρωπο

όσο κι η συνείδηση του Eγώ ενός ανθρώπινου όντος

για ένα άτομο ουσίας.

Συνεπώς είναι περιττό κι ανώφελο

να επεκταθούμε περισσότερο στις εξυψωμένες αυτές καταστάσεις.