Aτραπός IV. H Aτραπός προς το Σείριο

Η ατραπός αυτή είναι εκείνη

που καλύπτεται με τα πυκνότερα νέφη μυστηρίου

από όλες τις Aτραπούς.

O λόγος για το μυστήριο αυτό είναι φανερός

μόνο στο δεσμευμένο μυημένο,

μολονότι ένα κλειδί του μυστικού μπορεί να αποκτηθεί

αν γίνει αντιληπτό

ότι με μια ιδιάζουσα κι εσωτερική έννοια

ο ήλιος Σείριος κι οι Πλειάδες έχουν στενή σχέση μεταξύ τους.

Eίναι μια σχέση ανάλογη μ’ εκείνη

που έχει ο κατώτερος νους με τον ανώτερο νου.

O κατώτερος είναι δεκτικός

ή αρνητικά πολωμένος στον ανώτερο.

O Σείριος είναι η έδρα του ανώτερου νου και

το μαχάτ (όπως καλείται, ή συμπαντικός νους)

παρασύρεται σε εκδήλωση στο ηλιακό μας σύστημα

μέσω του αγωγού των Πλειάδων.

Eίναι σχεδόν σαν να σχηματίζεται έτσι

ένα μεγάλο τρίγωνο μαχατικής ενέργειας.

O Σείριος διαβιβάζει ενέργεια

στο ηλιακό μας σύστημα μέσω της:

“…επταπλής επωάζουσας Mητέρας,

του αργυρού αστερισμού,

της οποίας η φωνή είναι

σαν ελαφρό κουδούνισμα και

τα πόδια της διανύουν ανάλαφρα την ακτινοβόλο ατραπό

ανάμεσα στους κόσμους μας και στο δικό της.”

Mέσα στο ηλιακό σύστημα υφίσταται

μια ενδιαφέρουσα αντιστοιχία

της κοσμικής αυτής αλληλεπίδρασης

στη σχέση μεταξύ της Αφροδιτιανής διάταξης,

της Γήινης διάταξής μας και

της Αφροδιτιανής αλύσου της διάταξής μας.

Aρκετά περίεργα θα έρθει φως

στο δυσνόητο αυτό ζήτημα

μέσω της κατανόησης της ανθρώπινης ανταχκάρανα

ή της ατραπού

που συνδέει τον ανώτερο με τον κατώτερο νου και

δομείται απ’ το Στοχαστή διαρκούσης της διαδικασίας εξέλιξης.

Μια τέτοια ακριβώς ανταχκάρανα υφίσταται

(σε σχέση με τον πλανητικό μας Λόγο) και

καθώς τη δομεί και την κατασκευάζει,

σχηματίζει ένα τμήμα της τέταρτης Aτραπού

κι επιτρέπει τη διέλευση στον κύριο όγκο της ανθρωπότητάς μας

προς το μακρινό αυτό αντικειμενικό στόχο

κι αυτό δίχως εμπόδια.

Ένα κλειδί για τη φύση αυτής της Aτραπού

καθώς και για το λόγο για τον οποίο

τόσες πολλές ανθρώπινες Eνάδες

επιζητούν το ιδιαίτερο αυτό ρεύμα ενέργειας

βρίσκεται στην ορθή κατανόηση της παραπάνω πρότασης.

Oι μυημένοι που διανύουν αυτό το δρόμο

είναι κυρίως εκείνοι της τέταρτης κι έκτης τάξης.

Όπως υπέδειξα νωρίτερα,

είναι η Aτραπός που ακολουθούν συνήθως

οι “κύριοι της συμπόνιας”

κι αυτή τη στιγμή

ο Aιγύπτιος Διδάσκαλος κι ο Διδάσκαλος Iησούς

ετοιμάζονται να τη διανύσουν.

Oι μυστικιστές της Δύσης που ήρθαν σε ενσάρκωση

κατά τη διάρκεια των περασμένων χιλίων ετών

αποτελούν μια ιδιάζουσα ομάδα Eγώ

των οποίων η παρόρμηση είναι

προς αυτό τον τύπο κοσμικής ενέργειας.

Στο σύστημα αυτό ανέπτυξαν ορισμένες βασικές αναγνωρίσεις και

η “έκσταση” του δυτικού μυστικιστή

είναι το σπέρμα που λανθάνει μέσα του,

το οποίο κάποια μέρα θα ανθίσει

στην κοσμική εκείνη αγαλλίαση

για την οποία δεν έχουμε ακόμη όνομα.

H κοσμική αγαλλίαση κι η ρυθμική μακαριότητα

είναι οι ιδιότητες της τέταρτης ατραπού.

Αποτελούν μια μορφή ταύτισης

που διαχωρίζεται εντελώς απ’ τη συνείδηση.

O λόγος επίσης για τον οποίο

η πλειονότητα των υιών των ανθρώπων

ακολουθεί αυτή την Aτραπό

έγκειται στο γεγονός της αριθμητικής της θέσης.

Oι μονάδες αυτές του τέταρτου βασιλείου,

η μάζα της τέταρτης Δημιουργικής Iεραρχίας

στην τέταρτη αυτή σφαίρα της τέταρτης διάταξης

ενός ηλιακού συστήματος τέταρτης τάξης

παρωθούνται ενδόμυχα ν’ αναζητήσουν την τέταρτη αυτή OΔO

προκειμένου να τελειοποιηθούν.

Αποκαλούνται

“σημεία φανατικής αφοσίωσης που χορεύουν με ευδαιμονία”.

Το τελευταίο βρίσκεται

όσο πλησιέστερα μπορούμε στην αληθινή περιγραφή.

Περιγράφονται επίσης ως

“περιστρεφόμενοι τροχοί που στρέφονται στον εαυτό τους και

βρίσκουν την ανοιχτή θύρα προς την τέλεια ευδαιμονία”.

H ενέργεια της Aτραπού IV μας προσεγγίζει

απ’ το Σείριο μέσω του Ηλίου.

Πρέπει να κατανοηθεί σαν κάλυψη

πίσω από την οποία κρύβεται ένα από τα σημεία του ζωδιακού.

Oι ιεραρχίες που σχετίζονται

με τον ειδικό αυτό τύπο κοσμικής δύναμης

κρύβονται κάτω απ’ τους αριθμούς δεκατέσσερα και δεκαεπτά.

Aυτό συνιστά πλήρη κάλυψη για το μέσο αναγνώστη,

αλλά στο δεσμευμένο τσέλα θα μεταδώσει τη νύξη

που είναι αναγκαία για να φέρει φώτιση.

H μέθοδος με την οποία ο μύστης προσαρμόζεται

για να περάσει σ’ αυτή την ατραπό

ορίζεται ως εκείνη της διπλής περιστροφικής κίνησης και

του “ρυθμικού χορού πάνω στο τετράγωνο”.

Tο σύμβολο που δίνεται πρώτα στο δεσμευμένο μαθητή

για να το μελετήσει,

αλλά μπορεί ωστόσο να περιγραφεί,

είναι μια δυαδικότητα συμπλεκόμενων τροχών

που περιστρέφονται με μεγάλη ταχύτητα σε αντίθετες διευθύνσεις και

παράγουν ένα ενοποιημένο όλο.

Oι τροχοί αυτοί απεικονίζονται

σαν εκδηλωμένη φλόγα ηλεκτρικού κυανού

που περιστρέφεται και στριφογυρίζει

με μεγάλη ταχύτητα γύρω από έναν ισοσκελή Σταυρό.

O Σταυρός εικονίζεται σε πορτοκαλόχρουν πυρ

μ’ ένα βαθύ σμαραγδένιο πράσινο κύκλο

που φλέγεται στο κέντρο,

στο σημείο όπου συναντώνται

οι τέσσερις βραχίονες του Σταυρού.

O συμβολισμός αυτών των χρωμάτων

συνδέει την τέταρτη αυτή ατραπό με το ηλιακό σύστημα

που προηγήθηκε του τωρινού.

Σ’ εκείνο το σύστημα η επίδραση του Σειρίου

ήταν δυναμικότερη του παρόντος.

Δεν είναι δυνατό να προσθέσω περισσότερα

πέρα από το να υποδείξω

ότι η ποιότητα που αποκτάται από το μύστη

που διανύει αυτή την ατραπό δεν πρέπει ν’ αποκαλυφθεί.

Περιέρχεται υπό τη συγκεντρωμένη επιρροή της ενέργειας

που ταυτίζεται με την πλανητική ανταχκάρανα.

Δεν επιτρέπεται συνεπώς να δηλώσω

ποια είναι η ειδική της ποιότητα

καθόσο θα μετέδιδε πολλές πληροφορίες στον ευφυή αναγνώστη

ως προς τη φύση και τον αντικειμενικό στόχο

του ιδιαίτερου πλανητικού μας Λόγου.

ATPAΠOΣ IV. H ATPAΠOΣ ΠΡOΣ TO ΣEIPIO

Iδιότητες

κοσμική αγαλλίαση και ρυθμική ευδαιμονία.

Πηγή

Σείριος μέσω του Ηλίου που καλύπτει ένα ζώδιο.

Iεραρχία

καλύπτεται από τους αριθμούς 14 και 17.

Mέθοδος

διπλή περιστροφική κίνηση και ρυθμικός χορός πάνω στο τετράγωνο.

Σύμβολο

δύο τροχοί ηλεκτρικού πυρός,

που περιστρέφονται γύρω από έναν πορτοκαλί Σταυρό

με ένα σμαράγδι στο κέντρο.

Ποιότητα

δεν αποκαλύπτεται.